logo

Przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki

Zapalenie trzustki to zapalenie trzustki, najczęściej z powodu zaburzeń odżywiania. Jest dość powszechny zarówno u mężczyzn, jak i kobiet. W oparciu o symptomatologię występuje kilka rodzajów chorób, z których jednym jest miąższowe zapalenie trzustki, zwane również nawracającymi. W tym artykule opowiemy o jego przyczynach, ujawnimy objawy choroby i sposób jej leczenia.

Przyczyny choroby

Najczęściej choroba ta występuje z powodu współistniejących chorób, takich jak:

  • ostre zapalenie trzustki;
  • wrzód żołądka;
  • alkoholizm;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • często objawia się na tle odległego pęcherzyka żółciowego.
Najczęściej patologia rozwija się z powodu nieregularnego jedzenia, niezrównoważonego odżywiania, takie efekty prowadzą do braku witamin i białka.

Ponadto może wystąpić pogorszenie sytuacji stresowych, zatrudnienie w szkodliwej produkcji, częste choroby zakaźne.

Symptomatologia miąższowej postaci choroby

Miąższowe zapalenie trzustki, podobnie jak każda choroba przewlekła, charakteryzuje się etapami zaostrzenia i remisji. Zwykle w okresie spokoju pacjent czuje się całkowicie zdrowy, ale choroba nie postępuje. Po przejściu remisji następuje zaostrzenie z następującymi objawami:

  • ból, zaczynający się w podskoku i przechodzący w plecy;
  • uszkodzona trzustka wytwarza minimalną ilość enzymów trawiennych, podczas gdy żywność nie jest całkowicie strawiona. W wyniku tego dochodzi do mdłości, zaparcia na przemian z biegunką;
  • ze względu na to, że składniki odżywcze są słabo strawione i nie wchłaniają się, ciało jest głodne, tak że dana osoba zaczyna tracić na wadze. Utrata wagi prowadzi do braku apetytu. W tym czasie masy kałowe zyskują gruby połysk i niestrawione wtrącenia;
  • zdarzają się przypadki, w których patologia trzustki występuje równocześnie z cukrzycą, ponieważ jednocześnie produkuje enzymy trawienne z insuliną. Dysfunkcje organizmu prowadzą do niższej produkcji insuliny i zwiększenia zawartości cukru w ​​organizmie.

Metody diagnostyczne

Doświadczony specjalista może zdiagnozować zapalenie trzustki na podstawie objawów pacjenta. Nie pierwszy atak najprawdopodobniej mówi o przewlekłej manifestacji choroby. Jednak w celu wyjaśnienia postaci zapalenia trzustki konieczne jest poddanie się następującym badaniom:

  • Ultradźwięki narządów jamy brzusznej mogą dokładnie określić obecność deformacji narządu lub jego zwiększenie. Ten typ choroby jest nieodłącznie związany z zagęszczeniem narządu, nieznacznie zmniejszonej wielkości, a jego główny napływ nie podlega zmianom.
  • W parenchymalnym zapaleniu trzustki badania moczu i krwi wskazują na wzrost ilości trypsyny, lipazy i amylazy.
  • Badanie krwi wykazuje zwiększoną zawartość cukru.
  • Angiografia poprzez wprowadzenie substancji barwiącej pozwala określić deformację lub zwężenie naczyń trzustkowych.

Terapia chorób

Podczas leczenia należy wziąć pod uwagę, że:

  • leczyć przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki jest niemożliwe;
  • należy unikać powikłań, ponieważ niszczą tkankę trzustki;
  • konieczne jest przedłużenie remisji choroby tak długo, jak to możliwe;
  • zabrania się angażowania w samoleczenie, szczególnie w odniesieniu do stadium zaostrzenia.

Leczenie miąższowego zapalenia trzustki należy wykonywać w szpitalu. Pierwsze 2 dni pacjentki są poddane medycznemu głodowi, wolno im pić wyłącznie wodę mineralną ze wstępnie uwolnionymi gazami. Po tym czasie wolno jeść, w tym celu potrzebna jest dieta numer 5. Silne bóle usuwane są przez No-shpa, Analgin, Novokain.

W celu usunięcia roztworu glukozy podawanego zatrucie, jeżeli choroba jest spowodowana brakiem enzymów trawiennych, wskazane jest przyjmowanie środków, takich jak: Mezim Forte, pankreatyna, Festal. Kiedy patologii towarzyszy zwiększona produkcja enzymów, następujące leki pomogą zmniejszyć ich zawartość: Gordoks, Kontrikal, Trasilol. Aby przywrócić funkcjonowanie trzustki wyznaczyć Metiluratsil, Cobamoid. Aby usunąć stan zapalny, wskazane są: Ortophen lub Diclofenac.

Jeśli leczenie zachowawcze nie doprowadzi do oczekiwanego wyniku, może być wymagana operacyjna interwencja, która pomoże złagodzić stan ropnych ropni, zablokowanie przewodów trzustkowych.

Dietetyczne jedzenie

Po złagodzeniu zaostrzeń trzustce można pomóc dzięki diecie nr 5, która pozwala na spożycie następujących pokarmów:

  • suszony chleb;
  • niskotłuszczowe mięso, drób i ryby;
  • omlet wytworzony z białka;
  • zboża i zupy jarzynowe;
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • warzywa na parze;
  • słodkie owoce;
  • kompoty, kissels.

Tabela nr 5 zabrania odbioru:

  • alkohol;
  • kwaśne zupy;
  • tłuste mięso, drób, ryby;
  • jajka;
  • świeże pieczenie;
  • marynowane, solone, smażone potrawy;
  • produkty wędzone;
  • soda;
  • czekolada;
  • kawa, kakao.
żywność dietetyczna oparta na częste i ułamkowej mocy nie mniejszej niż 6 razy dziennie, ponieważ w ten sposób jedzenie nie ma czasu, aby gromadził się w przewodzie pokarmowym i wymagają minimalnych ilości enzymów do strawienia go.

Powikłanie choroby

Ta patologia trzustki musi być traktowana tak szybko jak to możliwe, w przeciwnym razie może prowadzić do różnych komplikacji, między innymi:

  • cukrzyca;
  • wodobrzusze;
  • ropień;
  • wysiękowy zapalenie opłucnej;
  • sepsa;
  • zaburzona czynność nerek;
  • onkologia trzustki.

Środki zapobiegawcze

Tak, że ta choroba nie przeszkadza pacjentowi, trzeba zachować zdrowy tryb życia, aby całkowicie zrezygnować z picia alkoholu i palenia tytoniu, diety, czasu do leczenia chorób zakaźnych i chorób przewodu pokarmowego, unikać stresu, często oddychać świeżym powietrzem.

Ta patologia musi być leczona tak szybko, jak to możliwe, w przeciwnym razie tkanka narządu może zapaść się i pojawią się poważne komplikacje.

Co to jest parenchymalne zapalenie trzustki

Przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki jest bardzo częstą chorobą związaną ze stanem zapalnym trzustki. Choroba przebiega falująco: remisje są zastępowane etapami zaostrzenia, po czym, nawet pomimo leczenia, blizny są bliznami. To z kolei narusza drożność przewodów i powoduje zmianę funkcji trzustki, zwłaszcza wydzielniczej i endokrynnej. Konsekwencją takich warunków może być naruszenie syntezy insuliny i całego procesu trawienia. W wyniku niedoboru substancji życiowych praca innych narządów zostaje zakłócona, a wszystkie procesy wymiany ulegają zmianie.

Aby zmniejszyć negatywne konsekwencje choroby, należy wziąć pod uwagę obraz kliniczny choroby, szczególne leczenie i możliwe środki zapobiegawcze.

Przyczyny i formy choroby

Główną przyczyną miąższu trzustki jest nieuwaga do stanu jego zdrowia, ale raczej zły styl życia, nieregularne niezrównoważona dieta, palenie tytoniu, stres, nadmierne spożywanie tłustych, pikantnych i słonych pokarmów, brak witamin i białka w diecie obu. Często dolegliwość może być konsekwencją innych chorób. W takich przypadkach zwykle rozwija się na tle ostrego zapalenia trzustki, wrzodów żołądka, alkoholizmu i niektórych chorób jelit.

W zależności od przyczyn zostaną określone formy choroby. Wyizolować pierwotne zapalenie trzustki, gdy choroba była spowodowana czynnikami zewnętrznymi, niezwiązanymi z trzustką. I wtórne - rozwija się na tle chorób narządów w pobliżu gruczołu.

Główne czynniki, które mogą powodować rozwój parenchymalnego zapalenia trzustki, obejmują:

  1. Jedną z najważniejszych przyczyn dolegliwości jest nadmierne spożycie alkoholu (alkoholizm występuje u 60% pacjentów). To jest alkoholowe zapalenie trzustki.
  2. Dysmetaboliczne zapalenie trzustki rozwija się na tle zaburzeń metabolicznych. Choroba może być następstwem mukowiscydozy lub podwyższonego poziomu tłuszczu w osoczu krwi.
  3. Choroba, która pojawia się z powodu problemów z układem wydalania żółci nazywana jest żółciowym lub żółciowym zapaleniem trzustki. Rozwija się zwykle na tle zapalenia wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego, dystonii dróg żółciowych, kamicy żółciowej.
  4. Przyczyną rozwoju zakaźnego zapalenia trzustki są infekcje wirusowe. Choroba występuje, gdy infekcja kontaktuje się z trzustką.
  5. Autoimmunologiczne zapalenie trzustki rozwija się, gdy układ odpornościowy zaczyna postrzegać komórki trzustki jako obce, wydzielając przeciwciała, aby je zabić.
  6. Na parenchymalne zapalenie trzustki może wpływać długotrwałe stosowanie leków, które mają toksyczny wpływ na tkankę trzustki. Przyjmowanie takich leków musi koniecznie odbywać się pod nadzorem lekarza prowadzącego.
  7. Naruszenie odpływu wydzieliny do jelita.
  8. Dziedziczność.

Należy również podkreślić, że około 30% przypadków nie ma konkretnej przyczyny. Następnie mówią o idiopatycznej formie miąższu trzustki.

Symptomatologia i obraz kliniczny choroby

Objawy choroby są czasem słabo widoczne, szczególnie w okresie remisji. Bardziej wyraźne oznaki dolegliwości można zaobserwować podczas zaostrzenia. Następnie objawy będą zależeć od stanu pacjenta i towarzyszących mu patologii.

Wśród głównych objawów ostrej fazy choroby są:

  1. Bolesne wrażenia. Może być półpasiec (pozostawiony pod żebrem). Z natury - ból, siła - niezbyt mocna. Wśród cech można wyróżnić fakt, że ból zwykle występuje na tle objadania się, jedzenia ciężkich tłustych pokarmów lub po nadużywaniu alkoholu.
  2. Zaburzenia dyspeptyczne. Przejawia się w niestabilnym krześle, gdy pacjent naprzemiennie zaparcia i biegunki. Tak więc w odchodach pacjenta można zobaczyć niestrawione kawałki pożywienia. Nudności i wymioty są dodatkowymi objawami choroby.
  3. Zmniejszona masa ciała. Na tle zmniejszenia produkcji enzymów trawiennych pokarm nie może być właściwie strawiony, co oznacza, że ​​składniki odżywcze z pożywienia nie są wchłaniane. To powoduje utratę wagi. Kolejnym czynnikiem wpływającym na utratę wagi jest ból po posiłku, dzięki któremu pacjent stara się jeść rzadziej.
  4. Rozwój cukrzycy. Obecność takiego objawu wskazuje na znaczne uszkodzenie tkanek trzustki (ponad 80%). Cukrzyca rozwija się, gdy produkcja insuliny zostaje przerwana, dzięki czemu komórki same nie mogą wchłonąć glukozy.

Jeśli wymienione objawy są obserwowane u ludzi nie po raz pierwszy, ale pojawiają się okresowo, wtedy możemy mówić o chronicznej postaci choroby.

W przewlekłym parenchymalnym zapaleniu trzustki obraz kliniczny może składać się z takich objawów:

  • biegunka (ruch jelit występuje niemal natychmiast po jedzeniu), a zapach stolca jest ostry i obraźliwy;
  • częste wymioty, które nie przynoszą ulgi;
  • rano mdłości;
  • ostra utrata masy ciała;
  • może rozwijać żółtaczkę mechaniczną;
  • wysypki skórne o charakterze krwotocznym;
  • zwiększone pocenie się i ślinienie.

Wśród cech przewlekłego nawracającego zapalenia trzustki są:

  • zaostrzenie stanu obserwuje się 2-3 razy w roku;
  • zaostrzenie przebiega w łagodnej postaci, zwłaszcza przy przestrzeganiu ścisłej diety;
  • powikłania u pacjentów są rzadkie.

Jeśli masz objawy, powinieneś skontaktować się z lekarzem, aby rozpocząć leczenie, jeśli to konieczne.

Diagnoza i możliwe powikłania

Lekarz będzie w stanie zdiagnozować zapalenie trzustki po badaniu i przesłuchaniu pacjenta, ale aby potwierdzić, że pacjent ma do czynienia z przewlekłym parenchymalnym zapaleniem trzustki, konieczne będzie poddanie się badaniu.

Aby przeprowadzić diagnostykę zgodnie z wszystkimi zasadami, należy zdać testy do badań laboratoryjnych (ogólne i biochemiczne badanie krwi, coprogram) i przejść badania instrumentalne (ultrasonografia, radiografia, laparoskopia). Na podstawie wyników można ustalić dokładną diagnozę i rozpocząć leczenie.

Jeśli chorobę można rozpoznać na początkowym etapie i jak najszybciej rozpocząć leczenie, wówczas skuteczność leczenia może być bardzo wysoka. Jeśli pacjent rozpoczął chorobę, jest obarczony rozwojem różnych patologii. Niebezpieczeństwo polega na tym, że komplikacje nie reagują dobrze na terapię, a czasami wymagają interwencji chirurgicznej. Może prowadzić do śmiertelnego wyniku.

Uruchamianie zapalenia trzustki może powodować takie powikłania:

  • często rozwija się cukrzyca, która jest groźnym kryzysem hipoglikemicznym;
  • mogą występować różne formacje, które wpływają na funkcjonalne tkanki trzustki (torbiele, ropnie, przetoki);
  • jedną z najbardziej niebezpiecznych opcji jest złośliwa formacja;
  • może rozwinąć się zapalenie żołądka, wrzód (żołądek lub dwunastnicę), kamicę żółciową, zapalenie pęcherzyka żółciowego, przewlekłe zapalenie wątroby i inne.

Jeśli choroba nie jest leczona, konsekwencje dla pacjenta mogą być bardzo smutne.

Specyfika leczenia

Ponieważ parenchymatyczne zapalenie trzustki charakteryzuje się naprzemiennością zaostrzeń i remisji, terapia w tych okresach będzie się różnić.

Leczenie na etapie zaostrzeń powinno mieć na celu rozwiązanie takich problemów:

  • zmniejszyć ból;
  • w celu usunięcia obrzęku gruczołu;
  • odtruć organizm;
  • przeprowadzić uzupełnianie płynów i składu krwi elektrolitowej;
  • zmniejszyć aktywność enzymu;
  • terapia przeciwbakteryjna;
  • leczenie objawowe;
  • terapia witaminowa.

Z zaostrzeniem lekarze zalecają maksymalne złagodzenie trzustki. Zazwyczaj przepisuje się dietę głodową (kilka dni tylko na wodzie) i przeziębienie na żołądku. Dalszy pokarm powinien być bardzo delikatny: gotowany i duszony. Picie jest dozwolone często, ale w małych porcjach. Podczas remisji dieta będzie nadal przestrzegana, ale menu można rozszerzyć (pod nadzorem lekarza, biorąc pod uwagę badania krwi i kał). Terapia lekowa jest również wybierana przez lekarza.

Jeśli choroba stała się przewlekła, wtedy nie zostanie całkowicie wyleczona. Najważniejszą rzeczą, która jest konieczna w tej sytuacji, jest próba uniknięcia zaostrzeń i przedłużenia remisji tak długo, jak to możliwe.

Leczenie przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki

Prawie co 10 osób na świecie cierpi na przewlekłe zapalenie trzustki. Ludzie, którzy osiągnęli wiek 40 lat, najprawdopodobniej cierpią z powodu powszechnej choroby. Istnieje kilka głównych typów przewlekłego zapalenia trzustki, z których jeden jest miąższowy (zależny od dróg żółciowych). Ten rodzaj zapalenia trzustki ma częste nawroty, około trzy razy w roku. W tym artykule rozważymy, jak leczyć przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki i jakie objawy wskazują na obecność choroby.

Przyczyny choroby

Miąższowe zapalenie trzustki zwykle występuje z powodu nieprawidłowego działania w produkcji enzymów trzustkowych. Najczęściej następujące czynniki powodują rozwój dolegliwości:

  1. Nadmierne ćwiczenia przed wyczerpaniem.
  2. Ciężkie stresujące sytuacje, a następnie depresja.
  3. Regularne przejadanie się przez niezgodne produkty.
  4. Choroby wywołujące zapalenie trzustki (zapalenie żołądka, zapalenie żołądka i jelit, kamica żółciowa i inne).
  5. Opóźnione wykrycie lub niewłaściwe leczenie ostrego zapalenia trzustki.
  6. Nadużycie złych nawyków. W 80% przypadków rozwój choroby jest spowodowany piciem i paleniem.
  7. Operacja lub uraz brzucha.

Objawy i oznaki dolegliwości

Gdy forma zapalenia trzustki jest często miąższowa, występują zaostrzenia, które występują naprzemiennie z remisją. W przypadku zaostrzenia zapalenia trzustki pacjent skarży się na następujące objawy:

  1. Znaczna utrata masy ciała. Z powodu częstych nudności, które nie przynoszą ulgi, pacjentowi całkowicie brakuje apetytu. Przedłużający się głód prowadzi do utraty wagi. Ponadto na czczo pacjent czuje się dobrze, dlatego sam ogranicza spożycie pokarmu.
  2. Bolesne wrażenia. W przewlekłym parenchymalnym zapaleniu trzustki obserwuje się bóle bólowe, które mają charakter shingling i są głównym objawem choroby. Ból może nasilać się po zażyciu szkodliwych pokarmów (mięso wędzone, pikantne przyprawy, tłuste potrawy).
  3. Podniesiony poziom cukru we krwi. Zdrowa trzustka produkuje insulinę, która jest niezbędna do przyswojenia cukrów. Jeśli trzustka zapala się, proces produkcji insuliny jest znacznie zahamowany, w wyniku czego wzrasta poziom cukru we krwi i rozwija się cukrzyca.
  4. Zaburzenia jelitowe. Nieprzyjemny objaw, który niepokoi wielu w tej chorobie. Pacjent skarży się na wodnisty stolec z kawałkami nieprzegotowanej żywności, utrzymującymi się nudnościami, w niektórych przypadkach wymiotami, co nie ułatwia dobrego samopoczucia.

Rozpoznanie przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki

Odnosząc się do wykwalifikowanego lekarza - gastroenterologa, opartego na dolegliwościach pacjenta i zaburzeniach, diagnoza zostaje ustalona niemal natychmiast. Dla niezawodności przypisano następujące manipulacje:

  1. Ogólna analiza krwi i moczu. W obecności choroby poziom cukru we krwi przekracza kilka razy normę. W obecności stanu zapalnego w organizmie w moczu zwiększa się stężenie bilirubiny.
  2. Badanie ultrasonograficzne trzustki pozwala na wizualną ocenę stanu organizmu i jego wielkości.
  3. Zazwyczaj wystarczą dwa testy, aby potwierdzić diagnozę. Ale w niektórych przypadkach konieczne jest zastosowanie dodatkowej metody diagnostyki - tomografii komputerowej.

Po potwierdzeniu zapalenia trzustki parenchymalnej lekarz przepisuje leczenie w zależności od stanu zdrowia i nasilenia objawów choroby.

Leczenie choroby

Przewlekłe stadium miąższu trzustkowego nie można całkowicie wyleczyć. Jednak przy pewnych zaleceniach lekarza i przepisanym leczeniu można uzyskać długotrwałą remisję. Jeśli stosujesz określoną dietę, zaostrzenia występują bardzo rzadko. Wielu pacjentów zwraca się do placówki medycznej w okresie zaostrzenia zależnego od dróg żółciowych zapalenia trzustki. Lekarze zdecydowanie zalecają prowadzenie leczenia w szpitalu. Leczenie ma na celu wyeliminowanie następujących czynników:

  1. Przede wszystkim musisz pozbyć się charakterystycznych bólów. Do analgezji zwykle stosuje się środki przeciwbólowe i przeciwskurczowe (Baralgin, Nosh-pa, Drotaverin). Jeśli ból jest ostry, do podawania dożylnego stosuje się środki znieczulające.
  2. Aby znormalizować kwasowość soku żołądkowego należy stosować leki antanatsidnye (Omeprazol, Omez).
  3. Przebieg leków opartych na enzymach trzustkowych (Festal, Creon).
  4. Jeśli przewlekłe zapalenie trzustki nie zostało wykryte na czas i ma pewne powikłania, a leczenie medyczne jest bezsilne, lekarze zdecydowanie zalecają wykonanie zabiegu chirurgicznego.

Zasady diety

Główne leczenie przewlekłego zapalenia trzustki będzie skuteczne tylko w przypadku przestrzegania określonej diety.

Z reguły w pierwszych dniach zaostrzenia zapalenia trzustki zaleca się pacjentowi całkowitą rezygnację z jedzenia. Wszelkie jedzenie i jedzenie powinny być zakazane przez co najmniej dwa dni, w razie potrzeby lekarz przedłuża okres postu. Jest to konieczne, aby trzustka nie była obciążona i przez pewien czas pozostawała w spokojnym stanie. Kilka dni później obrzęk trzustki ustępuje, ból ustępuje. W okresie poszczenia z zapaleniem trzustki dochodzi dożylnie. Po poście, musisz zacząć jeść ostrożnie, przestrzegając kilku zasad:

  1. Gotowe posiłki powinny mieć lepką konsystencję. Wskazane jest, aby pierwszego dnia po poście ograniczyć herb i kawałek galaretki.
  2. Picie powinno być całkowite, co najmniej dwa litry dziennie.
  3. Napojów należy uprzywilejowywać w medycynie ludowej: bulion z dogrose, herbata z melisą, rosół z granatów.
  4. Dopuszcza się użycie kilku okruchów chleba z czarnego chleba.

W zależności od stanu zdrowia pacjenta, dodatkowe produkty są wprowadzane 3 lub 5 dnia.

  • przecier warzywny;
  • śluzowe zupy;
  • owsianka o lepkiej konsystencji;
  • ciasteczka biszkoptowe.

Gdy zaostrzenie przewlekłego zapalenia trzustki przeszło na etap remisji, dieta pacjenta znacznie się zwiększyła. Konieczne jest całkowite odstąpienie od napojów alkoholowych, smażonych potraw, produktów wędzonych, napojów gazowanych.

Podstawą żywienia w zapaleniu trzustki powinny być następujące produkty:

  • białe mięso z kurczaka lub królika;
  • warzywa i owoce po obróbce cieplnej;
  • sfermentowane produkty mleczne;
  • owsianka z różnych kaszek;
  • ryby nie są odmianami tłuszczowymi;
  • jajka z kurczaka.

W fazie remisji bardzo ważne jest przestrzeganie ułamkowej diety, to znaczy spożywanie pokarmu powinno odbywać się co trzy godziny, a wielkość porcji powinna być z kolei ograniczona do minimum. Obserwuj temperaturę gotowych posiłków. Temperatura powinna odpowiadać temperaturze pokojowej. Produkty do gotowania są dozwolone na parze lub gaszeniu.

Obróbka ludowa

Aby zaostrzyć przewlekłe zapalenie trzustki nie powstaje tak długo, jak to możliwe, nie mniej skuteczne będzie leczenie ludowe. Rozważmy kilka przydatnych przepisów:

  1. Usuwamy kilka kawałków ziemniaków ze skóry. Wytrzyjmy go na drobnej tarce. Następnie za pomocą marlechki odcedź sok ziemniaczany. Jedz 1/4 kubka na pusty żołądek i na noc.
  2. Bierzemy garść owsa, płuczemy pod czystą wodą i wlewamy niewielką ilość płynu, pozostawiamy na jeden dzień. Następnego dnia spuścić wodę, owsa dokładnie osuszyć. Grindujemy do stanu proszku. Garść powstałej masy dodaje się do wrzącej wody. Gotujemy przez 10 minut, po czym usuwamy napój z talerza. Doprowadzamy do temperatury pokojowej i używamy trzy razy dziennie na pół szklanki.
  3. Jagody kaliny i dogrose w równych proporcjach umieszcza się w rondlu i napełnia się zimną wodą. Od momentu wrzenia czekamy 30 minut. Następnie przykryj napój pokrywką i poczekaj na całkowite ochłodzenie. Pić, aby zjeść po jedzeniu.

Przy pierwszych objawach zapalenia trzustki należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Aby choroba nie przekształciła się w chroniczną, bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza.

Objawy i leczenie parenchymalnego zapalenia trzustki

Złe jedzenie, złe nawyki, jedzenie "w ruchu" doprowadziły do ​​tego, że choroby przewodu pokarmowego stają się coraz częstsze. Często nie są od dawna obarczone objawami, przez co pacjent staje się specjalistą, gdy choroba staje się chroniczna. Jedną z tych ukrytych chorób jest zapalenie trzustki. Przed ostrym atakiem pacjent może nie zauważyć, że coś jest nie tak.

Przyczyny choroby

Miąższowe zapalenie trzustki jest procesem zapalnym w trzustce, co stanowi naruszenie jego funkcji wewnątrzwydzielniczej i wewnątrzwydzielniczej. Rodzaje zapalenia trzustki:

  • ostry;
  • przewlekłe;
  • ostry nawracający;
  • zaostrzenie przewlekłego.

Istotą tej choroby: enzymy, które wytwarza żelaza, to zablokowane ze względu na skurcz dopuszczenia do dwunastnicy, dlatego recyklingu tkanki trzustki. Występują blizny w tkankach narządu, zwiększa się tkanka łączna. To przyczynia się do rozwoju toksyn, które zatruwają całe ciało, transportowane przez krew.

W przypadku wielokrotnych nawrotów choroby przez cały rok, zapalenie trzustki staje się miąższowe. Jeśli zaostrzenie jest spowodowane niedoborem zwieracza Oddiego, nie jest to zapalenie trzustki. Przyczyny gatunków parenchymalnych:

  • choroby narządów zlokalizowane w jamie brzusznej;
  • słabe odżywianie, w którym występuje wiele tłuszczy powodujących ogólnoustrojową miażdżycę tętnic, ostrą żywność;
  • niedobór witaminy i brak pokarmów białkowych;
  • infekcja (zapalenie śluzówki nosa, wirusowe zapalenie wątroby);
  • nadmierne spożywanie alkoholu;
  • niewłaściwa terapia w ostrej formie;
  • przewlekłe choroby układu trawiennego;
  • zatrucie ołowiem, arsenem, rtęcią itp.;
  • wrzody żołądka;
  • arterioskleroza naczyń krwionośnych;
  • uporczywa forma hiperkalcemii;
  • kamienie w kamieniach żółciowych z powodu niezdrowych nawyków żywieniowych.

Choroby, które stanowią predyspozycje do choroby:

  • zwężenie;
  • skurcze lub deformacje zwieracza Oddiego;
  • obrzęk w sutku Fatera.

Rodzaje parenchymalnego zapalenia trzustki:

Objawy

Choroba rozwija się powoli, w przypadku braku terapii prowadzi do poważnych powikłań. Choroba pogarsza sprawność trzustki, dlatego zanika. Powoduje to ogólne zaburzenia trawienne, które mogą prowadzić do cukrzycy. Problem polega na tym, że objawy są stłumione, ból jest minimalny.

Objawy parenchymalnego zapalenia trzustki mogą obejmować:

  • częste wymioty;
  • nudności;
  • Absolutny nie chce tłuszczu, lub, odwrotnie, - ciągłe uczucie głodu;
  • wzdęcia;
  • tępe lub ostre bolesne odczucia po lewej tuż poniżej żeber (mogą znajdować się po prawej stronie procesu zapalnego w głowie), które są podane z tyłu;
  • problemy z kałem spowodowane zaburzeniami w układzie pokarmowym;
  • rozproszenie;
  • blada skóra, może mieć żółtawy odcień;
  • stałe osłabienie;
  • sucha skóra;
  • czerwone plamy na brzuchu;
  • ciągłe pragnienie snu;
  • utrata masy ciała z powodu stałego dyskomfortu w jelitach, dlaczego nie chcesz jeść.

Istnieje wiele czynników ryzyka powikłań choroby: cukrzyca, rak trzustki, wodobrzusze. Dlatego w obecności opisanych objawów konieczne jest pilne skonsultowanie się z lekarzem. On zdiagnozuje i zaleci właściwe leczenie. Przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki dzieli się na:

Choroba jest cykliczna, remisję zastępuje się ostrymi atakami. W związku z tym przez długi czas nie jest śledzona symptomatologia.

Diagnostyka

Aby określić parenchymalne zapalenie trzustki, lekarz przede wszystkim kieruje pacjenta do przedstawienia ogólnego i biochemicznego badania krwi, analizy moczu. W takim przypadku poziom hemoglobiny zostanie obniżony. Jeśli choroba jest w stanie ostrym, zwiększa się ESR, obserwuje się hipoproteinemię, dysproteinemię i leukocytozę neutrofilową.

Jeśli proces rozwoju cukrzycy już się rozpoczął, badanie krwi wykaże glikozurię, hiperglikemię, hiponatremię. Wraz z obrzękiem głowy lub zwężeniem wzrasta poziom trypsyny, lipazy i antytrypsyny, aw moczu można znaleźć amylazę. Jeśli choroba zostanie wywołana, ich poziom obniża się i można zaobserwować niedotlenienie.

Za pomocą prześwietlenia rentgenowskiego można wykryć nieprawidłowości w obwodzie dwunastnicy, zwiększenie wielkości głowy trzustki, a także rentgenowskie do angiografii. Ta procedura nie jest tania, dlatego jest powoływana w wyjątkowych przypadkach. Kontrast wprowadza się do naczyń. Na obrazie pokazuje, gdzie zachodzi proces zapalny.

Używając skanowania echograficznego, określ rozmiar organu i cienia. Diagnostyka różnicowa jest potrzebna pacjentom z guzami, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, przewlekłym zapaleniem jelit i innymi poważnymi chorobami żołądkowo-jelitowymi.

Badanie USG pokaże, że gęstość trzustki wzrosła, ale w wielkościach znaczących różnic nie obserwuje się. W toku diagnostyki wykonywane są również następujące testy:

  • test stolca na niestrawione jedzenie;
  • kolekcja anamnezy;
  • palpacja brzucha;
  • ogólna inspekcja wizualna.
Powrót do spisu treści

Komplikacje

Przewlekłe zapalenie trzustki nie jest samo w sobie niebezpieczne, jak ryzyko powikłań rozwijających się na tle choroby:

  • wodobrzusze;
  • rak gruczołu;
  • cukrzyca;
  • wysiękowy zapalenie opłucnej;
  • kryzysy hipoglikemiczne;
  • ropień;
  • infekcja;
  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa i tym podobne.

Komplikacje pojawiają się głównie na tle chorób przewlekłych.

Leczenie

Podczas leczenia parenchymatycznego zapalenia trzustki należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:

  • całkowicie chroniczne choroby nie są leczone;
  • zaostrzenia za każdym razem mają niszczący wpływ na tkanki narządu;
  • w terapii najważniejsze jest, aby okres remisji był jak najdłuższy;
  • nie możesz angażować się w samoleczenie, szczególnie na ostrym etapie.

W przypadku zaostrzenia pierwszych dni pacjenta ściśle ograniczyć posiłek (tylko płynne kaszki bez soli i przypraw), można pić dużo wody mineralnej. Z silnym bólem, przepisać analginę, jeśli to nie pomoże - novocaine. Kiedy niedobór enzymu jest przepisywany leki zawierające enzymy, które produkują żelazo. Przy silnym spadku masy ciała stosuje się żywienie dożylne.

W rzadkich przypadkach konieczna jest interwencja operacyjna. Polega na usunięciu zapalnej części trzustki. Dieta jest podstawą leczenia. Bez tego efektywność leczenia zostaje zredukowana do zera. Lekarze zalecają leczenie sanatoryjne.

Leczone

Leczenie miąższu trzustkowego jest przede wszystkim łagodzeniem bólu i dostosowaniem funkcji zewnątrzwydzielniczej gruczołu. Pacjent zostaje umieszczony w szpitalu, gdzie stale przebywa pod nadzorem lekarza. Istotą terapii lekowej jest substytucja. Preparaty na bazie enzymów trzustkowych:

Aby rozpocząć proces przywracania ciała:

  • Cobamamid;
  • Metylotracyl;
  • Orotan potasu itp.

Leki te stopniowo zmniejszają objawy choroby.

Chirurgiczne

Operacja jest zalecana tylko w przypadku bezużyteczności terapii lekowej. Stosuje się go tylko w ropnych ropniach, fizjologicznej niewydolności zwieracza Oddiego lub zatkania przejść. Interwencja chirurgiczna może polegać na:

  • usuwanie kamieni żółciowych;
  • pozbycie się kamieni;
  • całkowite usunięcie trzustki lub jej części;
  • drenaż;
  • przebicie;
  • sfinkterotomia.
Powrót do spisu treści

Dietoterapia

Surowa dieta nie jest kaprysem lekarzy. Jeśli ją zignorujesz, terapia będzie bardziej długotrwała i nieskuteczna. Często pacjenci po ataku nie mogą jeść przez kilka dni. Podają dożylnie sól fizjologiczną i glukozę. Dopuszczalne jest picie roztworu 1% wodorowęglanu sodu. Z biegiem czasu można zastąpić wodę mineralną. Po 4 dniach, pozwól na płynną owsiankę na wodzie.
Posiłki powinny być częste (do 8 razy dziennie), ale porcje są małe.

Tydzień po zaostrzeniu lekarze mogą wstrzykiwać odrobinę białka roślinnego lub mlecznego. Jedzenie powinno nadal być muliste. Następnie należy monitorować, że w żywności w ciągu dnia nie przekroczyła wskaźników: 400 gramów węglowodanów, 80 gramów tłuszczu. Wręcz przeciwnie, ilość białek powinna zostać zwiększona do 140 g.

Każdy, kto choć raz zna problemy żołądkowo-jelitowe, wie o szkodliwości wędzonych produktów, fasoli, przypraw. W mięsie należy preferować ptaka, królika i inne gatunki o niskiej zawartości tłuszczu. Lepiej odmówić wieprzowiny. Gotowanie powinno się gotować dla pary lub w piekarniku, gotować. Chociaż całkowite wyleczenie z przewlekłym zapaleniem trzustki nie jest to możliwe, należy przywrócić funkcję hormonalnego i gruczoł wydzielania zewnętrznego jest możliwe, jeśli robić co powiedział lekarz.

W przypadku pacjentów z zapaleniem trzustki ważne jest, aby przestrzegać diety i na czas skonsultować się ze specjalistą.

Miąższowe przewlekłe zapalenie trzustki - zapalenie miąższu trzustki

Teoretyczne informacje o parenchymalnym zapaleniu trzustki. Artykuł nie jest wskazówką do działania.

Zapalenie trzustki to zmiana zapalnej i niszczącej natury trzustki. Objawia się więcej niż dwa razy w ciągu roku, ostrą postać przewlekłego zapalenia trzustki daje powód, aby sądzić, że obecność zapalenia miąższu trzustki, które rozwinęły się w wyniku nadużywania alkoholu, nieregularne i niesystemowym żywności, przewlekłych chorób przewodu pokarmowego i ostrych infekcji, ale nie z powodu blokowania głównego przewodu trzustkowego lub zakłócenia w funkcjonowaniu przewodu trzustkowego.

Miąższu przewlekłe zapalenie trzustki często występuje w kontekście penetracji wrzodów żołądka, kamienie żółciowe, aterosklerotichnogo zniszczenia ścian naczyń krwionośnych trzustki, jak również niedobory witamin i białek w organizmie.

Z miąższowym zapaleniem trzustki procesy zapalne trzustki rozwijają się niezwykle wolno i przypadkowo. W rezultacie organizm ulega zanikaniu, a brak jest soku trzustkowego i enzymów.

Etiologia parenchymalnego zapalenia trzustki

Procesy zapalne w trzustce są inicjowane przez wydzielanie soku trzustkowego, a także lipazy i trypsyny, enzymów wchodzących w skład jej kompozycji. W wyniku ich aktywacji następuje wzrost tkanki łącznej, autoliza trzustki i bliznowacenie. W takich warunkach trzustka po pewnym czasie ulega zesklerowaniu, a krążenie w niej jest zaburzone.

Istnieją następujące morfologiczne postacie miąższu trzustkowego:

  • przerośnięte parenchymalne zapalenie trzustki;
  • stwardniające zapalenie trzustki;
  • obrzęknięte miąższowe zapalenie trzustki.

Może to być zapalenie trzustki ograniczone, w którym dotknięta jest tylko głowa lub ogon, lub rozproszone charakter, obejmujący gruczoły jako całość.

W patogenezie choroby wyróżniają się następujące czynniki:

  • niedobór zwieracza Oddiego;
  • stenoza zapalna;
  • patologia sutka skurwysyna;
  • skurcze.

Objawy parenchymalnego zapalenia trzustki

Symptomatologia choroby charakteryzuje się następującymi objawami:

  • wymioty, nudności, zwiększone tworzenie się gazów, wzdęcia;
  • ból w lewym nadżebrzuszu lub w nadbrzuszu;
  • zaparcia, zaburzenia stolca, biegunka;
  • znaczne zmniejszenie masy ciała;
  • występowanie cukrzycy.

Objawy dyspeptyczne towarzyszą zapaleniu trzustki parenchymalnej. Dyspepsja ma różne formy manifestacji. Można na przykład wyrazić to jako odrzucenie tłustego i wysokokalorycznego pożywienia oraz w bezpośredniej sprzeczności, a mianowicie: w bulimii i wzmożonym pragnieniu. Pragnienie i stały głód zapalenia trzustki z reguły wskazują na rozwój cukrzycy.

W ostrej postaci przewlekłego zapalenia trzustki intensywność bólu jest wysoka. Charakter bólu może być shingled lub nawadniania do serca lub pleców.

Rozpoznanie parenchymalnego zapalenia trzustki

Rozpoznanie choroby odbywa się za pomocą metod badań laboratoryjnych i aparatury. Zespół przewlekłego bólu ze względu na etapie miąższu trzustki ma wyraźne zabarwienie, choroby mogą być diagnozowane poprzez gastroenterologów błędnie jako jelit lub zapalenie jelit.

Za pomocą rentgenogramu ustala się wzrost trzonu trzustki i deformację pętli dwunastnicy. Ogólny test krwi wykazuje anemię niedoboru chromochłonnego o średnim stopniu rozwoju zapalenia trzustki parenchymalnej. Dysproteinemia, hipoproteinemii, leukocytoza i podwyższone OB obserwuje się w ostrej fazy zapalenia trzustki miąższu.

Glikozuria i hiperglikemia występują we krwi w przypadku rozwoju cukrzycy, w połączeniu z parenchymalnym zapaleniem trzustki.

W wyniku rozpoznania echograficznego ustala się wielkość trzustki, a także intensywny odcień, który odpowiada obrazowi klinicznemu choroby w danym czasie.

Leczenie miąższu trzustki

Leczenie medyczne parenchymalnego zapalenia trzustki odbywa się tylko w szpitalu. Kurs leczenia jest przepisywany i prowadzony przez doświadczonych gastroenterologów. Razem z zespołem środków terapeutycznych ukierunkowanych na uśmierzenie bólu i przywrócenia normalnego działania głównego przewodu trzustkowego i trzustki w ogóle, gdy pacjent jest przypisany do terapii dietą.

W przypadku zaburzeń funkcji zewnątrzwydzielniczej trzustki, a jej objawami są: utrata masy ciała, steatorrhea i zwiększone wytwarzanie gazu, leczenie substytucyjne lekami o wysokim poziomie lipazy, aby promować szybkie wchłanianie witamin. Leki przeciwwydzielnicze i enzymatyczne mają wyraźne działanie przeciwbólowe. W wyniku ich stosowania zmniejsza się ciśnienie w głównym przewodzie trzustkowym, zmniejsza się wydzielanie soku trzustkowego i zwiększa się liczba proteaz w jelicie.

Jeśli u pacjenta cierpiącego na miąższowe zapalenie trzustki zdiagnozowane zostaną powikłania o innym charakterze, ich leczenie jest wykonywane przez interwencję chirurgiczną w oddziale chirurgicznym lub w klinice gastroenterologii.

Dieta terapeutyczna dla parenchymalnego zapalenia trzustki

W okresie leczenia uzależnienia od narkotyków zalecana jest standardowa dietoterapia, co opisano szczegółowo w tym artykule.

W ciągu pierwszych 2-3 dni po zaostrzeniu się przewlekłego zapalenia trzustkowego miąższu zaleca się pełny post i picie 2,5 litra czystej wody dziennie. Substancje odżywcze, sól fizjologiczną i glukozę podaje się dożylnie pacjentowi. W czwartym i kolejnych dniach pacjent przyjmuje parzoną lub gotowaną żywność bez soli i przypraw, w małych porcjach, 6-7 razy dziennie. Zaleca się jeść smażone potrawy. Przydatne jest picie wywarów ziołowych i jagodowych oraz nalewek domowej roboty.

Po zapaści zespołu bólowego i łagodzeniu stanu zapalnego można rozszerzyć zakres żywienia terapeutycznego. Szczegółowo o dozwolonych i zabronionych produktach z dietoterapią, przeczytaj ten artykuł.

Zapalenie miąższu trzustki


Długotrwałe ostre zapalenie trzustki często powoduje przewlekły, przewlekły alkoholizm, przewlekły alkoholizm lub niesystematyczne nieregularne odżywianie, ostre, tłuste, słone jedzenie, które występuje na tle kamicy żółciowej.
Miąższowe zapalenie trzustki jest często związane z niedoborem białka i witaminy w żywności, penetracja wrzodów żołądka, miażdżycy naczyń trzustki, choroby zakaźne - świnka, dur brzuszny i tyfus, zapalenie wątroby, i pewnych robaków, przewlekłe zatrucie ołowiu, fosforu, rtęci, arsenu.

Etiologia i patogeneza choroby

Zapalenie trzustki miąższu następuje w wyniku uwolnienia i aktywacja enzymów trzustkowych - trypsyna i lipaza, który autolizy prowadzi tkanki gruczołu, proliferacji tkanki łącznej, bliznowaty skurczu, co z kolei prowadzi do stwardnienia narządów i przewlekłe zaburzenia krążenia.
Infekcyjne zapalenie trzustki charakteryzuje się przenikaniem patogenu ze światła dwunastnicy, dróg żółciowych lub krwi.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki są:

  • stenoza zapalna,
  • skurcze,
  • niedobór zwieracza Oddiego,
  • obrzęk sutka pierdolca.

Proces zapalny z tą patologią jest rozproszony lub ograniczony przez zmianę jedynie głowy gruczołu lub jego ogona.
Miąższowe zapalenie trzustki dzieli się na następujące formy morfologiczne: obrzęk, stwardnienie i wyliczenie.

Symptomatologia

Głównymi objawami klinicznymi zapalenia trzustki są:

  • ból w nadbrzuszu lub w lewym podżebrzu,
  • dyspepsja: nudności, wymioty,
  • biegunka,
  • utrata masy ciała,
  • rozwój cukrzycy.


Wraz z lokalizacją stanu zapalnego w trzonie trzustki ból występuje w nadbrzuszu lub w prawym podżebrzu, z klęską jej ciała - w nadbrzuszu po lewej stronie, ogonem - w lewym podżebrzu. Ból jest dość intensywny, napromieniowuje plecy, serce lub ma opaskę. Jest stały lub napadowy, pojawia się po pewnym czasie, częściej po spożyciu tłustego lub pikantnego jedzenia.
Patognomoniczne objawy tej choroby to:

  • Objaw Mayo-Robson, pokazujący ból w lewym rogu kręgosłupa.
  • Objaw Kacha - skórna przeczulica, odpowiadająca unerwienie ósmego odcinka piersiowego po lewej stronie.
  • Hipotrofia podskórnej tkanki tłuszczowej w projekcji narządu na przedniej ścianie jamy brzusznej.

Niestrawność jest zawsze obecna w przewlekłym zależnym od żółci trzustkowym zapaleniu trzustki. Przejawia się jako pełna anoreksja, awersja do tłustych potraw, a czasem wręcz przeciwnie, silny głód i pragnienie. Dwa ostatnie objawy występują zwykle u pacjentów z cukrzycą.
Możliwe napady nadmiernego ślinienia, odbijania, nudności, wymiotów, wzdęć i dudnienia w jamie brzusznej. Taboret dla stanu zapalnego jest niestabilny, aw ciężkich przypadkach możliwa jest przemiana biegunki i zaparcia. Biegunka trzustki często objawia się uwalnianiem dużej ilości łagodnego smrodu o mięsistym połysku i ujawnia się za pomocą badań coprologicznych steatorrhea, creatonrhea i kitarinorei.
Ta choroba ma przedłużony przebieg.
Istnieje kilka głównych postaci przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki:

Powikłania patogenezie zwapnienia, ropnie, torbiele, zwężenie przewód trzustkowy w dwunastnicy i brodawki, cukrzyca, żółtaczka, raka prostaty.

Diagnostyka

Przewlekłe zapalenie trzustki charakteryzuje miąższu umiarkowaną niedokrwistością hypochromic w ogólnej analizy krwi. Nasilenie choroby objawia się zwiększoną szybkość opadania krwinek czerwonych, neutrofilów i leukocytoza hipoproteinemii dysproteinemia. Jeśli tło trzustki rozwija się cukrzyca, krew eksponat hiperglikemię i cukromocz, aw ciężkich przypadkach - hiponatremia. Obrzęk rak głowy, ściśnięcie kanału zwężenie brodawki Vatera krwi zwiększa zawartość enzymów trawiennych: amylazy, trypsyna, antytrypsyny, lipazę i moczu - tylko amylazy.
W badaniu zawartości dwunastnicy zwiększa się stężenie enzymów i całkowita objętość soku. W zaawansowanych przypadkach z rozwojem ciężkich atroficznych procesów sklerotycznych w gruczole, parametry te zmniejszają się, ustępując miejsca niedoczynności trzustki.
Rentgenowska diagnostyka choroby ujawnia deformację pętli dwunastnicy, powiększoną głowę trzustki i wrażenia z nią związane. Skanowanie echograficzne pozwala określić intensywność cienia i wielkość trzustki.
Rozpoznanie różnicowe z trzustki przeprowadza się raka trzustki, calculous pęcherzyka żółciowego, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, wrzód w przewlekłe zapalenie jelit i innych patologii układu pokarmowego.

Leczenie

Leczenie przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki jest skierowane przede wszystkim na eliminację zespołu bólowego. Wszystkie środki terapeutyczne do zaostrzenia choroby są wykonywane w szpitalu przez wykwalifikowanych specjalistów. Aby utrzymać normalne funkcjonowanie trzustki i systemu przewodów, konieczne jest wczesne rozpoznanie powikłań. Po ich zidentyfikowaniu pacjent zostaje skierowany do specjalistycznej chirurgicznej kliniki gastroenterologicznej w celu konsultacji i ewentualnego leczenia chirurgicznego.

Dietoterapia

Aby zapobiec zaostrzeniom choroby i jej dalszemu postępowi, konieczne jest przestrzeganie diety. W pierwszych dniach zaostrzenia przewlekłego zapalenia trzustki całkowicie wykluczone z jedzenia. Organizm jest dostarczany przez dożylne podawanie składników odżywczych - glukozy, roztworu fizjologicznego. Aby ugasić pragnienie dozwolone wziąć 1% roztwór sody oczyszczonej. Od czwartego dnia dopuszcza się niesoloną żywność z małą ilością łatwo rozpuszczalnych prostych węglowodanów, kwasu askorbinowego i witamin z grupy B.
Jedzenie jest przyjmowane w małych porcjach, do 8 razy dziennie.

Przydatnymi produktami są soki owocowe, dżem, cukier, miód, sok żurawinowy, kompoty i napary z jagód.

Około tygodnia po wycofaniu ostrego epizodu, dozwolone jest przyjmowanie pokarmu zawierającego białko roślinne i mleczne, mała ilość węglowodanów i tłuszczów. Jedzenie musi zostać zmielone.

Aby zmniejszyć pobudliwość refleksu pęcherzyka żółciowego i trzustki, a także ograniczyć funkcję motoryczną układu trawiennego podczas zaostrzenia, należy wykluczyć z diety produkty zawierające dużo błonnika roślinnego i tkanki łącznej. Wystarczająca ilość białka w diecie przyczynia się do poprawy stanu pacjenta, dlatego należy spożywać 140 gramów białka, głównie pochodzenia zwierzęcego, każdego dnia. Węglowodany, wręcz przeciwnie, lepiej ograniczyć do 350-400 gramów dziennie. Tłuszcze są również zredukowane do 80 gramów dziennie. Leczenie parenchymalnego zapalenia trzustki należy łączyć z użyciem oszczędzającej żywności w znaczeniu mechanicznym i chemicznym, gotowanej na parze, posiekanej lub tłuczonej.

Terapia zachowawcza

leczenie farmakologiczne tej choroby jest ukierunkowane na łagodzenie bólu, korekcja hormonalnego i zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki, zwolnienie procesu zapalnego w żółciowych walka pacjentów z uzależnieniem od alkoholu.
Steatorrhea, utrata masy ciała i zwiększone tworzenie gazów są objawami upośledzonej czynności gruczołów dokrewnych, które wymagają terapii zastępczej. Aby to zrobić, należy stosować nowoczesne leki o zwiększonej zawartości lipazy, które ułatwiają korekcję steatorrhea i promują wchłanianie rozpuszczalnych w tłuszczach witamin. Są to mikrogranulowane preparaty w kapsułkach chronionych specjalną powłoką i zapobiegające dezaktywacji lipazy w kwaśnym środowisku żołądka.
Enzymy i leki przeciwwydzielnicze mają działanie przeciwbólowe. Zwiększają zawartość proteaz w świetle jelita, zmniejszają wydzielanie enzymów trzustkowych i zmniejszają ciśnienie w układzie przewodowym i tkankach gruczołów.
Wraz z rozwojem powikłań przewlekłego zapalenia trzustki wskazane jest leczenie chirurgiczne. W tym celu istnieją dwie duże grupy bezpośrednich operacji trzustki: odprowadzanie głównego przewodu trzustkowego i kierowane do resekcji włóknistych tkanek gruczołu.

Ale może lepiej jest traktować nie konsekwencję, ale powód?

Polecamy lekturę historii Olgi Kirovtseva, jak leczyła żołądek. Przeczytaj artykuł >>

Miażdżycowe zapalenie trzustki

W ciągu ostatnich 30 lat liczba osób cierpiących na choroby przewodu żołądkowo-jelitowego, w tym trzustki, stale rośnie. Ta tendencja jest spowodowana pewnymi czynnikami, takimi jak: niewłaściwe odżywianie, złe nawyki, obniżenie poziomu życia itp.

Ponadto, do tej pory, metody badania stanu narządów wewnętrznych człowieka są bardziej zaawansowane, przy użyciu najnowszych metod diagnozowania chorób, co pozwala w większości przypadków na określenie obecności choroby trzustki.

Zapalenie trzustki jest jedną z najczęstszych chorób przewodu żołądkowo-jelitowego. Jest związany z procesem zapalnym trzustki. Niewydolność trzustki, która występuje w wyniku atrofii trzustki, charakteryzuje się parenchymicznym przewlekłym zapaleniem trzustki. Główną cechą tego typu zapalenia trzustki jest możliwość częstych nawrotów.

Główne przyczyny początku choroby


Przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki dość często pojawia się w wyniku nieleczonej ostrej postaci tej choroby. Również wśród głównych powodów można zidentyfikować następujące:

  • brak zbilansowanej diety, a także konsumpcja pikantnych, słonych i tłustych potraw;
  • złe nawyki (alkohol, palenie);
  • choroby zakaźne, takie jak: grypa, dławica piersiowa, szkarlatyna, dur brzuszny, itp.;
  • niedobór witaminy, niedostateczne nasycenie pokarmu białkiem;
  • Nadczynność przytarczyc - choroba tarczycy, związana z jej zwiększoną funkcjonalnością;
  • przewlekłe choroby układu trawiennego;
  • ciągłe stresujące sytuacje;
  • układowa miażdżyca.

Główne objawy przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki


Zrozum, jakie jest przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki, pomóż zidentyfikować główne objawy, z którymi pacjenci szukają pomocy u lekarza.

Jednym z głównych objawów choroby jest to, że pacjent jest utrata masy gwałtownie i szybko, ze względu na niewłaściwe i nieodpowiedniego działania trzustki, wiele produktów nie są trawione i nie są wchłaniane przez organizm, odpowiednio.

Ponadto utrata masy ciała może być związana z silnym bólem w jamie brzusznej, który występuje w okresach zaostrzeń.
Jeśli dana osoba cierpi na przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki, objawy będą następujące:

  1. nudności i wymioty, biegunka na przemian z zaparciami;
  2. tłusty połysk mas kałowych, w którym znajdują się resztki niestrawionego pokarmu, pojawiające się w kale z powodu braku niezbędnych enzymów;
  3. ból w lewym podżebrzu, przechodząc do tylnej części (może pojawić się po przejadaniu lub przyjmowaniu pikantnego jedzenia);
  4. wzdęcia jelita, zwiększone tworzenie gazu, wynikające z dysfunkcji przewodu żołądkowo-jelitowego;
  5. wysypka na skórze w postaci kropli krwi o średnicy do 5 mm;
  6. rozwój cukrzycy, związany ze spadkiem poziomu insuliny w procesie zapalnym trzustki;
  7. zwiększone wydzielanie śliny itp.

Obecność wszystkich powyższych objawów jest pilną przyczyną wizyty u lekarza.

Ponadto, należy pamiętać, że objawy choroby charakteryzuje się głównie z okresami zaostrzenia, że ​​w przewlekłym zapaleniu trzustki, dotkliwy ból, nie obserwuje się i objawy nie są widoczne, więc często może uczynić okrężnicy diagnozowania lub jelit, ale nie trzustki miąższu.

Metody diagnozowania choroby


Diagnozuj chorobę na podstawie:

  1. Typowe skargi, z którymi pacjent szukał pomocy medycznej.
  2. Podczas badania specjalisty (biorąc pod uwagę kolor skóry i bolesność w palpacji).
  3. Na podstawie wyników badań: ogólna i biochemiczna analiza krwi, ogólna analiza kliniczna moczu i kału, coprogram, ultradźwięki i RTG trzustki, laparoskopia.

Lekarz dokonuje diagnozy, biorąc pod uwagę kompleksową diagnozę, która obejmuje wszystkie niezbędne badania pacjenta.

Uzyskane dane mogą być również zdiagnozowano przewlekłą niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki miąższu, na które jest charakterystyczne dla zaburzeń trzustkowych, gdy nie jest wytwarzany niezbędne soków żołądkowych do trawienia pokarmu.

W wyniku niewydolności zewnątrzwydzielniczej proces trawienia białka i tłustych pokarmów zostaje przerwany, a jego cząstki wychodzą razem z kałem.

Leczenie przewlekłego parenchymalnego zapalenia trzustki


Pacjent powinien znać cechy takiej choroby, jak przewlekłe parenchymalne zapalenie trzustki, jaki rodzaj choroby i jak ją leczyć.

Główna terapia będzie miała na celu wyeliminowanie głównych objawów - bolesności, nudności i wymiotów. Ponadto specjalista przepisze odbiór kompleksów witaminowych, steroidów, anabolików (preparatów wzmacniających działanie), terapii enzymami substytucyjnymi, leczeniem farmakologicznym.

W przypadku możliwych powikłań pokazano interwencję chirurgiczną polegającą na drenażu kanału odpływowego lub wycięciu dotkniętej trzustki.

Pacjent powinien pamiętać, że choroba ma charakter chroniczny, dlatego należy zawsze i wszędzie zwracać uwagę na swoje zdrowie:

  • przestrzegać ścisłej diety przez długi czas;
  • unikać nadmiernego stresu fizycznego i psychicznego;
  • rozwinąć w sobie taką jakość, jak odporność na stres;
  • regularnie odpoczywać i przechodzić okres regeneracji (najlepiej leczenie profilaktyczne w sanatoriach);
  • porzucić złe nawyki.

Przestrzegając tych zasad, można uniknąć częstych zaostrzeń choroby.

Cechy prawidłowego odżywiania w przewlekłym parenchymalnym zapaleniu trzustki


Aby złagodzić stan i zapobiec częstym zaostrzeniom, pacjent powinien nie tylko racjonalnie jeść, ale także przestrzegać ścisłej diety. Podczas ostrej fazy choroby konieczne jest całkowite porzucenie żywności, na tym etapie organizm jest utrzymywany przez wstrzyknięcia glukozy i soli fizjologicznej.

Dopiero czwartego dnia zaleca się wprowadzenie niesolonej żywności zawierającej niewielką ilość węglowodanów, kwasu askorbinowego i witaminy B.

Tydzień po ataku trzeba zacząć jeść w postrzępionej formie. W przyszłości postępuj zgodnie z poniższymi zasadami:

  • posiłki w małych objętościach należy powtarzać mniej więcej co 4 godziny (ułamkowe posiłki);
  • jedzenie powinno być w ciepłej formie i najlepiej zmielone;
  • zwiększyć ilość białek i odpowiednio zmniejszyć - tłuszcze i węglowodany;
  • gotować, piec lub gotować;
  • Pozytywnie wpływa na obfity napój (może to nie być zbyt kwaśny sok owocowy, napary z jagód, napoje owocowe);
  • Dieta powinna być zdominowana przez warzywa i owoce;
  • ograniczyć spożycie masła, słodyczy, tłustych, słonych i wędzonych.

Postępując zgodnie z tymi zasadami, pacjent często nie przypomina sobie miąższu trzustki, co to jest, bolesne uczucia przejdzie, a liczba okresów zaostrzeń choroby zmniejszy się.